حوالی خورشید کو آن کسی که به جنگل دمی خطر بکندبه کوره راه حوادث رود، سفر بکند زمان توپ و تفنگ است لیک جرأت کوقلم به دست بگیرد، کمی کمر بکند کو آن کسی که لبش واکند به حرف زدنگپ درست زند، اندکی ضرر بکند کو آن کسی که بجنبد به مثل شیر ژیانگلوی خوف بدرد، و دفع شر بکند شکوه هندو کش و خشم کندهار کجاست؟که دشمنان قسم خورده در به در بکند کجاست رستم دستان سیستان دلمکه دیو بندد و تا قافها سفر بکند کو آن کسی که شود آفتاب ساحل ابرو شام های فراگیر ما سحر بکند قسم به صولت پامیر و هیبت بابابمیرد آنکه نگه بندد و حذر بکند نمی شود به خدا مام میهنم تسخیرسدای نالهی او تا خدا خبر بکند کجا ک

انجماد تلخ ناگهان پدرود گفتی و نیستانی شدیدر به روی دوستان بستی و پنهانی شدی کولهبار درد بر دوشت کشیدی بارهاکشتهٔ افکار ناب و خوب انسانی شدی تا که بودی گلنکردی هیچدر دلهای سنگبعد رفتن در شگفتی و چراغانی شدی مکتب عشقت به وقت بودن تو بسته بودبا غروبت بازگردید و دبستانی شدی تا پریشان بودی کی درکت نمودیم و کنوننیستی افسانهٔ درک و پریشانی شدی برگهای تک درخت عمر تو پربار بودبرکهها را پر غزل کردی و بارانی شدی کم نمودی گرچه خود را از شمار ماندهگانبازگشتی، با غزلهایت فراوانی شدی ای بهار شعر بلخ و سرزمین آریان!انجماد تلخ کردی و زمستانی شدیبود حق تو که باشی سالهای بیشترآه،

امروز فرجامین روز رمضان و پایان عبادتهای دستهجمعی و فصلی شبانه است. فردا پس از نماز عید و نمازهای جمعه مسجدها سبک میشوند تا سال دیگر همین وقت. پس از این گناهکار و پرهیزگار در صفها کنار هم نخواهند ایستاد و نمازگزاران همیشهگی، که غالبن موسفیدان اند و یکی دو صفی بیشتر نمی شوند، در نمازخانهها باقی خواهند ماند. انگار روزهداران و نمازگزاران حق خدا را در این ماه خلاص کردند و ثواب کافی به دست آوردند و هر یکی تاقی برای خود در بهشت فراهم کردند. اکثریت مردم پس از این به گناه و کارهای گناهآلود همیشهگی شان تا سال دیگر همین هنگام روی میآورند. گرانفروشی، دروغ، ریاکاری، رباخوار